顶花皮
词语解释
顶花皮[ dǐng huā pí ]
⒈ 动物脑袋上有花纹的皮毛。
引证解释
⒈ 动物脑袋上有花纹的皮毛。
引《水浒传》第二三回：“武松 把左手紧紧地揪住顶花皮，偷出右手来，提起铁锤般大小拳头，儘平生之力，祇顾打。”
最近近义词查询：
欢娱的近义词(huān yú)还璧的近义词(hái bì)还醇返朴的近义词(hái chún fǎn pǔ)悔恚的近义词(huǐ huì)悔口的近义词(huǐ kǒu)悔祸的近义词(huǐ huò)欢跃的近义词(huān yuè)欢饫的近义词(huān yù)回文的近义词(huí wén)欢踊的近义词(huān yǒng)回图的近义词(huí tú)欢团的近义词(huān tuán)还淳反朴的近义词(hái chún fǎn pǔ)还潮的近义词(hái cháo)还车的近义词(hái chē)回头人的近义词(huí tóu rén)还淳反素的近义词(hái chún fǎn sù)还跸的近义词(hái bì)还补的近义词(hái bǔ)还辟的近义词(hái pì)
更多词语近义词查询