狂竖

词语解释
狂竖[ kuáng shù ]
⒈ 犹言狂妄的小子。
引证解释
⒈ 犹言狂妄的小子。
引唐 杜甫 《祭外祖祖母文》:“聿以生居贵戚,衅结狂竖。”
明 方孝孺 《象山王府君行状》:“狂竖虏上官,据县境,其诛死固宜。”
最近近义词查询:
圣之时者的近义词(shèng zhī shí zhě)圣世的近义词(shèng shì)圣容的近义词(shèng róng)圣猷的近义词(shèng yóu)圣诏的近义词(shèng zhào)圣知的近义词(shèng zhī)圣制的近义词(shèng zhì)圣上的近义词(shèng shàng)圣心的近义词(shèng xīn)圣思的近义词(shèng sī)圣时的近义词(shèng shí)圣乡的近义词(shèng xiāng)圣营的近义词(shèng yíng)圣儒的近义词(shèng rú)圣问的近义词(shèng wèn)圣志的近义词(shèng zhì)圣武的近义词(shèng wǔ)圣善的近义词(shèng shàn)圣笤的近义词(shèng tiáo)圣意的近义词(shèng yì)
更多词语近义词查询