注音ㄕㄨㄞ ㄅㄞˊ
衰白
词语解释
衰白[ shuāi bái ]
⒈ 谓人老体衰鬓发疏落花白。语本三国魏嵇康《养生论》：“至于措身失理，亡之于微，积微成损，积损成衰，从衰得白，从白得老，从老得终，闷若无端。”
引证解释
⒈ 谓人老体衰鬓发疏落花白。
引语本 三国 魏 嵇康 《养生论》：“至於措身失理，亡之於微，积微成损，积损成衰，从衰得白，从白得老，从老得终，闷若无端。”
唐 杜甫 《收京》诗之二：“生意甘衰白，天涯正寂寥。”
《明史·万象春传》：“太后父，衰白封，始赐肩舆。”
清 姚鼐 《自咏》：“故交四海多衰白，何事千秋託汗青。”
分字解释
※ "衰白"的意思解释、衰白是什么意思由古诗词汇汉语词典查词提供。
相关词语
- wěi wěi shuāi shuāi萎萎衰衰
- shuāi pí衰疲
- shuāi xǐ衰葸
- shuāi xī衰夕
- shuāi xù衰序
- shuāi róng衰荣
- chí shuāi持衰
- jiǎn shuāi减衰
- é shuāi讹衰
- chéng shuāi成衰
- shuāi zhèng衰正
- bù shuāi布衰
- shuāi yán衰颜
- chù shuāi触衰
- shuāi xiāng衰相
- shuāi zhèng衰政
- dì shuāi递衰
- shuāi xù衰绪
- xīng shuāi兴衰
- lǎo shuāi老衰
- qīng bái青白
- bái shí白石
- bái gǔ白骨
- bái chī白吃
- rǔ bái乳白
- dà bái大白
- gào bái告白
- wén bái文白
- bái táng白糖
- bái yǎn白眼
- bái pàng bái pàng白胖白胖
- míng míng bái bái明明白白
- kǎ bái卡白
- shǎo bái少白
- bái bǎn白板
- bái hǔ白虎
- kòng bái空白
- bái mǎ白马
- bái shuǐ白水
- xī bái晰白